وبلاگ

فولاد D2 چیست و چه کاربردی دارد؟

فولاد D2 چیست و چه کاربردی دارد؟

 

فولاد D2 یکی از پرکاربردترین و شناخته‌شده‌ترین فولادهای سردکار در صنایع قالب‌سازی، ابزارسازی و ماشین‌کاری است. این فولاد به دلیل ترکیب شیمیایی خاص خود، مقاومت سایشی بالا و قابلیت سختی‌پذیری فوق‌العاده، جایگاه ویژه‌ای در بین مهندسان و صنعتگران دارد. در این مقاله به‌صورت کامل بررسی می‌کنیم که فولاد D2 چیست، چه ترکیبی دارد، چه تفاوتی با فولاد SPK و فولاد 1.2080 دارد و در چه صنایعی بیشترین کاربرد را پیدا کرده است.

 

فولاد D2 چیست؟

 

فولاد D2 یک فولاد ابزار سردکار با درصد بالایی از کربن و کروم است که در استاندارد آلمانی با شماره 1.2379 شناخته می‌شود. این فولاد در دسته فولادهای مقاوم در برابر سایش و فشار قرار می‌گیرد و به دلیل قابلیت حفظ سختی در دماهای نسبتاً بالا، برای ساخت قالب‌ها و تیغه‌های برش کاربرد دارد. ترکیب شیمیایی آن به‌گونه‌ای است که تعادل بین سختی، چقرمگی و مقاومت به خوردگی را فراهم می‌کند.

 

ترکیب شیمیایی فولاد D2

 

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های فولاد D2، ترکیب شیمیایی دقیق و متعادلی است که خواص مکانیکی خاصی به آن می‌بخشد. در جدول زیر ترکیب عناصر اصلی این فولاد را مشاهده می‌کنید:

 

عنصر درصد وزنی تأثیر عنصر در فولاد D2
کربن (C) 1.50 – 1.60% افزایش سختی و مقاومت سایشی
کروم (Cr) 11.0 – 12.0% افزایش مقاومت به سایش و خوردگی
مولیبدن (Mo) 0.7 – 1.0% افزایش مقاومت در برابر ترک‌خوردگی حرارتی
وانادیوم (V) 0.7 – 1.0% بهبود ساختار و ریزدانه شدن فولاد
منگنز (Mn) 0.2 – 0.6% افزایش چقرمگی و مقاومت در برابر ضربه
سیلیسیم (Si) 0.1 – 0.4% افزایش استحکام و کنترل اکسیداسیون

 

ترکیب بالا باعث می‌شود فولاد D2 تعادل مناسبی بین سختی و مقاومت به ضربه داشته باشد. این ویژگی‌ها آن را به یکی از محبوب‌ترین فولادها در بین سازندگان ابزارهای صنعتی تبدیل کرده است.

 

ویژگی‌ها و مزایای فولاد D2

 

سختی‌پذیری بسیار بالا (تا حدود 62 راکول HRC)

مقاومت عالی در برابر سایش و خوردگی سطحی

قابلیت حفظ لبه‌ی برنده در تیغه‌ها و ابزارهای برش

پایداری ابعادی بالا پس از عملیات حرارتی

ماشین‌کاری نسبتاً مناسب در حالت آنیل شده

مناسب برای قالب‌های برش، پانچ و فرم‌دهی

این خصوصیات باعث می‌شود فولاد D2 در صنایعی که نیاز به دقت بالا و دوام زیاد دارند، جایگاه ویژه‌ای داشته باشد.

 

کاربرد فولاد D2 در صنعت

 

کاربرد فولاد D2 بسیار متنوع است و در حوزه‌های مختلف صنعتی از ابزارسازی گرفته تا ساخت تجهیزات دقیق مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از کاربردهای اصلی آن عبارتند از:

 

ساخت قالب‌های برش و پانچ

تیغه‌های برش کاغذ، پلاستیک، چرم و فلز

غلتک‌ها و رول‌های صنعتی

ابزارهای فرم‌دهی سرد

ماتریس و سنبه در قالب‌های پرسی

چاقوهای صنعتی و ابزار برشی دقیق

در فرآیندهایی مانند پانچ‌کاری و نورد سرد، فولاد D2 به دلیل مقاومت بالا در برابر سایش، طول عمر بسیار بیشتری نسبت به فولادهای معمولی دارد.

مقایسه فولاد D2 با فولاد SPK

 

یکی از پرسش‌های رایج میان خریداران این است که تفاوت فولاد D2 و SPK در چیست؟ در واقع، هر دو فولاد در خانواده فولادهای سردکار قرار دارند، اما تفاوت‌هایی در ترکیب و عملکرد دارند.

 

تفاوت فولاد D2 و SPK از نظر ترکیب و خواص

 

ویژگی فولاد D2 (1.2379) فولاد SPK (1.2080)
درصد کربن 1.55% 2.1%
درصد کروم 12% 12%
وانادیوم 0.8% ندارد
چقرمگی بیشتر کمتر
مقاومت به سایش بالا خیلی بالا
ماشین‌کاری‌پذیری بهتر سخت‌تر
قابلیت پولیش عالی خوب

 

به‌طور خلاصه، فولاد SPK سخت‌تر اما شکننده‌تر است، در حالی که فولاد D2 تعادل بیشتری بین سختی و چقرمگی دارد و در قالب‌های دقیق و تیغه‌های صنعتی بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

فولاد 1.2379 چیست؟

 

عدد 1.2379 در استاندارد DIN آلمان همان فولاد D2 در استاندارد آمریکایی AISI است. بنابراین هر زمان که در بازار با عنوان فولاد 1.2379 مواجه شدید، در واقع همان فولاد D2 مورد نظر است. این فولاد با نام‌های تجاری مختلفی مانند K110 (در برند بهلر) و X153CrMoV12 نیز شناخته می‌شود.

 

مقایسه فولاد D2 با فولاد 1.2080

 

فولاد 1.2080 (که همان SPK نیز نامیده می‌شود) نسبت به D2 دارای کربن بالاتر و وانادیوم کمتر است. در نتیجه سختی بیشتری دارد ولی در برابر ضربه شکننده‌تر است. در مقابل، D2 به دلیل وجود وانادیوم، ساختار ریزدانه‌تری داشته و چقرمگی بالاتری ارائه می‌دهد. بنابراین انتخاب بین این دو فولاد به نوع کاربرد بستگی دارد:

 

اگر نیاز به مقاومت در برابر سایش شدید دارید، فولاد 1.2080 مناسب‌تر است.

اگر به چقرمگی و دوام بالا نیاز دارید، فولاد D2 گزینه بهتری است.

 

عملیات حرارتی فولاد D2

 

عملیات حرارتی نقش کلیدی در دستیابی به خواص نهایی فولاد D2 دارد. مراحل اصلی عبارتند از:

 

آنیل نرم

حرارت‌دهی در دمای 850 تا 900 درجه سانتی‌گراد و سپس سرد کردن آهسته در کوره تا رسیدن به سختی حدود 230 برینل.

 

آستنیته کردن

گرم کردن فولاد تا 1020 تا 1040 درجه برای محلول شدن کاربیدها.

 

کوئنچ در روغن یا هوا

برای رسیدن به سختی نهایی 60-62 HRC.

 

تمپر (بازپخت)

دو بار بازپخت در دمای 200 تا 300 درجه برای حذف تنش‌های داخلی.

 

مزایا و معایب فولاد D2

 

مزایا

 

مقاومت فوق‌العاده در برابر سایش

پایداری ابعادی بالا پس از عملیات حرارتی

سختی زیاد در شرایط کاری سرد

قابلیت سنگ‌زنی و پولیش خوب

 

معایب

 

چقرمگی کمتر نسبت به فولادهای گرمکار

حساس به ترک حرارتی در عملیات سریع

ماشین‌کاری سخت در حالت سخت‌شده

 

فولاد D2 در صنایع مختلف

 

این فولاد به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد، در صنایع مختلفی به کار گرفته می‌شود:

 

صنایع خودروسازی (ساخت قالب پانچ و برش قطعات)

صنایع بسته‌بندی و مواد غذایی (تیغه‌های برش)

صنایع پلاستیک (قالب‌های تزریق و فرم‌دهی)

ساخت ابزارهای دقیق آزمایشگاهی و مکانیکی

صنایع کاغذ و چاپ (تیغه‌ها